Die storie

Wapakoneta PC -579 - Geskiedenis

Wapakoneta PC -579 - Geskiedenis


We are searching data for your request:

Forums and discussions:
Manuals and reference books:
Data from registers:
Wait the end of the search in all databases.
Upon completion, a link will appear to access the found materials.

Wapakoneta

(PC-579: dp. 450 (f.); 1. 173'8 "; b. 23'0", dr. 10'10 "(gemiddelde); cpl. 65; s. 20.2 k., A. 2 3 ", 5 20 mm., 2 akt., 2 dcp., 2 muisval; kl. PC-461)

Meer as twee dekades nadat sy gebou is, kry die eerste Wapakoneta (PC-579) die naam op 15 Februarie 1966 terwyl sy in die Atlantic Reserve Fleet in Norfolk, VA, rus. Sy is oorspronklik neergelê as die naamlose PC-579 op 5 Januarie 1942 in Portland, Oreg., Deur die Albina Engine and Machinery Works, Inc., wat op 29 April 1942 gelanseer is; geborg deur mev. S. M. Rovang; en in opdrag van 25 Augustus 1942, luitenant Grinnel Lewis, USNR, in bevel.

Nadat sy by die Puget Sound Navy Yard, Bremerton, Wash., Op 18 September 1942 by die bevelvoerder, Western Sea Frontier, aangemeld was. Sy het plaaslik, op patrollie- en begeleidingsopdragte, in die herfs van die volgende opereer. jaar voordat sy na Hawaii gevaar het. Vanaf middel November 1913 het PC-579 onder leiding van Commander, Hawaiian Sea Frontier, meer lokaal- en patrollie-missies plaaslik op die Hawaiiaanse eilande uitgevoer, hoofsaaklik rondom Oahu en Pearl Harbor, aan die einde van die Tweede Wêreldoorlog en tot in Maart 1946 .

PC-579, wat in die lente van 1946 aan die Atlantiese Vloot toegewys is, het op 20 April 1946 via die Panamakanaal by die Charleston Navy Yard, Charleston, SC, aangekom. Norfolk, VA, kom die volgende dag daar aan. Sy het daar gebly tot 14 Augustus, toe sy noordwaarts na Narragansettbaai gegaan het en die 15de Newport, R.I., bereik het.

PC-579 dien kortliks as 'n opleidingsskip onder leiding van Commandant, Training Command, Atlantic Fleet, gebaseer in Newport tot in die lente van 1947. Gedurende die tyd is die patrollievaartuig tuisgemaak in Newport en het Salem, Mass., Vanaf 25 besoek tot 28 Oktober 1946 en New London, Conn., van 27 Maart tot 7 April 1947. Na afloop van die toer van tydelike diens op 23 Mei 1947 vertrek PC-579 uit Newport en vaar na Fort Pierce, Fla.

Die patrollievaartuie werk uit Fort Pierce en Mayport, Fla., En het tot in die somer weer in 'n opleidingskapasiteit - hoofsaaklik in die Banana River -streek - gewerk. Op 1 Augustus vertrek sy uit Mayport, op pad na Narragansettbaai, en bereik Newport op 3 Augustus. Sy ondergaan daarna herstelwerk langs die herstelskip Vulcan (AR-5) van 4 tot 18 Augustus voordat sy op 22d na Warren, R.I., vaar om deel te neem aan vieringe ter viering van die 200ste herdenking van die stigting van die stad.

PC-579 het die ontwikkeling van die oostelike kus verder ontwikkel totdat dit op 1 November 1947 "geïmmobiliseer" is. Daarna het die patrollievaartuig "beperkte operasies" vanaf Newport uitgevoer tot in die herfs van die daaropvolgende jaar, 1948, wat slegs relatief kort vaarte gemaak het-na sulke hawens soos Bangor en East Boothbay, Maine, en Newburyport en Gloucester, Mass.

Klaarblyklik in die middel van 1948 tot volle operasionele status herstel, het PC-579 haar bedryfsgebied suidwaarts verskuif na warmer tye. Die hawens wat sy besoek en bedryf het, tussen laat 1948 en laat 1955, sluit in Baltimore, Md., Key West, St. Petersburg, en Jacksonville, Fla., Charleston, S.C., Norfolk, Port-au-Prince, Haiti; en die Kubaanse hawens van Guantanamo Bay en Havana.

PC-579, wat op 17 Oktober 1955 in die reservaat in Norfolk geplaas is, is op 17 Desember van dieselfde jaar uit diens gestel. Hoewel sy die Wapakoneta (behou haar PW679 -klas) -fikasie) op 15 Februarie 1956 gedien het, het die patrollievaartuig nooit aktief onder hierdie naam gedien nie, maar het in die Atlantiese Reserwe -vloot gebly totdat dit op 1 Julie 1960 uit die vlootlys geslaan is. Die presiese aard van haar uiteindelike beskikking word nie opgeteken nie.


Wapakoneta, Ohio

Wapakoneta was 'n belangrike plek vir die Ottawa -stam voordat hulle uit Ohio gedwing is. Teen 1798 het die Shawnee -stam Wapakoneta een van hul belangrikste dorpe gemaak. Teen 1808 was daar berigte van meer as vyfhonderd Shawnee, Seneca en Ohio Seneca-Cayuga wat in Wapakoneta gewoon het. Onder hulle was Black Hoof, 'n belangrike Shawnee -leier.

Die Amerikaanse Indiane van Wapakoneta het landboumetodes aangeneem wat sendelinge van die Society of Friends (Quakers) aan hulle voorgestel het. Die inboorlinge het gewerk om te bewys dat hulle inderdaad die lewe van die blanke setlaars aangeneem het. Wapakoneta was die plek van die eerste saagmeule en maalmeul in die noordweste van Ohio. In 1810 stuur die Verenigde State 'n Federale Indiese agent om die Amerikaanse Indiese bevolking te help, hoewel die federale regering die agent later verwyder het omdat hy nie die nodige verslae ingedien het nie.

Die Shawnee en Seneca het in Wapakoneta bly woon totdat die Amerikaanse regering hulle gedwing het om in 1831 te vertrek. Die Verdrag van Wapakoneta en die Verdrag van Lewistown het gelei tot die verwydering van die Shawnee en Seneca na Kansas.

Anglo-Amerikaanse setlaars het vinnig na die voormalige Seneca- en Shawnee-lande verhuis. In 1848 het die Ohio -wetgewer Auglaize County uit dele van die Mercer- en Allen -graafskappe geskep. Wapakoneta het die setel geword. Gedurende die volgende 150 jaar het inwoners van Auglaize County hulself hoofsaaklik deur die landbou onderhou, hoewel daar teen die laat negentiende eeu verskeie bykomende nywerhede in die stad bestaan ​​het. Wapakoneta het in 1880 2800 inwoners gehad en 'n olie- en aardgasboorbedryf in die omgewing sien ontwikkel. Daar word ook beweer dat die stad gedurende dieselfde tydperk meer botterkorrels lewer as enige ander enkele plek in die Verenigde State. In 2000 het meer as negeduisend mense Wapakoneta tuis gebel. Baie inwoners het werk gekry by die Goodyear Tyre and Rubber Company of Amcast. Onder die bekendste inwoners van Wapakoneta was Neil Armstrong, die eerste man wat op die maan geloop het. Die Neil Armstrong Air and Space Museum, bestuur deur die Ohio History Connection, is in Wapakoneta geleë.


Wapakoneta se inheemse Amerikaanse geskiedenis

Wapakoneta het ook 'n groot en ryk Amerikaanse Indiese geskiedenis. Trouens, die naam “Wapakoneta ” is 'n Indiese naam wat afkomstig is van die Shawnee -woord “Wa · po’kanite ”, wat beteken “ The Place of White Bones ”.

Dit is waarskynlik te wyte aan die feit dat mastodontbene sedert 1870 drie keer in die Wapakoneta -omgewing gevind is! Een mastodontskelet is gevind in 'n moeras van ongeveer agt voet diep. Dit was ongeveer 19,5 voet lank en 14 voet lank met slagtande van ongeveer 12 voet lank. Rerig. Hierdie dinge het bestaan. (Vir meer inligting oor hierdie en ander Wapakoneta -geskiedenis, besoek http://www.wapakoneta.net/history)

Die land rondom Wapakoneta, insluitend die grootste deel van Auglaize County, is oorspronklik deur die Miami -stam van die Indiane gewoon. Lede van die Wyandotte -Indiese stam sou ook uit die noorde en ooste op die land kom.

Soos die blanke egter doen, is die Miami -stam aangeval en hul hoofdorp Pickawillamy (wat naby Springfield was) vernietig. Die hele stam het opgetel en weswaarts na Indiana gegaan.

Intussen is die Shawnee -stam uit hul huis in Georgia en die Carolina's verdryf. Die Shawnee het 'n nuwe tuiste in die Wapakoneta -omgewing gevind.

Twee van die mees legendariese Indiërhoofde, Blue Jacket en Black Hoof, het gehelp om 'n nedersetting in die Auglaize County -gebied te vestig. 'N Raadhuis is geskep waar Wapakoneta nou bestaan.

Hierdie raadshuis het gedien as 'n vergaderplek waar baie van die mees prominente name van die tyd bymekaargekom het. Dit sluit natuurlik Blue Jacket en Black Hoof in, maar ook James Blue Jacket (Blue Jacket se seun), Tecumseh en sy broer, die profeet, Little Snake, Little Turtle, Peter Cornstalk en Captain Logan.

Die Shawnee is deur die Britte befonds en wapens gegee om die inbreukmakende Amerikaners te beveg. Uiteindelik het die Britte uiteindelik opgegee en Amerika verlaat en die Indiërs aan hulself oorgelaat. Kort na die Battle of Fallen Timbers en die ondertekening van die Green Ville -verdrag, het baie van die Shawnee wes begin beweeg.

Ander Shawnee het in Wapakoneta gebly op grond wat die VSA hulle as 'n voorbehoud gegee het. Die Shawnee het geleidelik Westerse maniere begin aanvaar onder leiding van Black Hoof. Black Hoof het geweet dat die witman nooit sou ingee nie en dat hulle nie 'n oorlog teen hulle kon wen nie. Black Hoof hou nie daarvan nie, maar glo in wese: As u nie 'n klop kan kry nie, sluit dan aan by ’em ”.

Ten spyte daarvan dat die Shawnee vreedsaam probeer aanpas by nuwe maniere, het die Indian Removal Act in 1830 alle inheemse Amerikaners gedwing om na 'n nuwe land wes van die Missisippi te trek in ruil vir hul land oos van die Missisippi.

Teen 1831 het die hele Shawnee -stam verhuis, hoofsaaklik na die noordoostelike hoek van Oklahoma.


Klubgeskiedenis

Na die Auglaize County Fair in 1988 eet Vern Nuesmeyer, Norm Aufderhaar, Paul Clay, Bruce Berlet, Ed Broyles en sy dogter Beth vis wat Vern braai en bespreek hoe die vertoning van 'ou' plaasmasjinerie beter kan wees. Daar is besluit dat in plaas daarvan om op die outydse boere te vertrou, 'n nuwe organisasie gestig moet word met die uitsluitlike doel om masjinerie en gereedskap op die Auglaize County Fair te vertoon.

Norm Aufderhaar was verantwoordelik vir die vind van 'n ontmoetingsplek, en ek dink die res is geskiedenis. Norm het nie lank genoeg geleef om die eerste motorskou op die kermis te sien nie, maar ek dink hy sou trots gewees het op die aantal mense wat dit bygewoon het en die aantal uitstallings.

Ek wil voorstel dat die klub 'n manier vind om punte te gee vir vergaderings wat bygewoon is en uitstallings aangebied word op ons verskillende "shows", en die lid met die hoogste aantal punte kry die "Norm Aufderhaar -toekenning", dit is 'n geskikte gedenkplaat of trofee om die nagedagtenis van een van die stigters en onvermoeide werkers van ons klub lewend te hou.

Ek wil hê dat dit in die notule van die volgende vergadering voorgelees moet word. Ek doen dit omdat ek weens die vorige verpligtinge nie die klubbyeenkomste kan bywoon nie.


Historiese plekke in Auglaize County

Ervaar die museum met meer as 300 fietse, van die Duitse Draissine uit 1816 tot die eenwieler wat tydens die afsluitingseremonies van die Olimpiese Somerspele 2008 in Beijing gebruik is. U sien hout- en veselglasfietse, groot wiel- en historiese renfietse, ballonmoeide fietse uit die 1950's en Sting Rays uit die 1960's. Of u nou 'n ernstige fietsryer is wat meer te wete kom oor 'n geliefde sport of iemand wat in 'n geheue pad wil stap, die Bicycle Museum of America wag op u ontdekking.

Die Luelleman -huis en Pape -huis

120 & amp; Noord Hoofstraat 236 | New Bremen, Ohio 45869

Verken die Luelleman -huis om meer te wete te kom oor die geskiedenis van die dorpie New Bremen, geleë aan die Miami- en Erie -kanaal. Met die baksteen-omhulde huis wat in 1837 gebou is, bevat die eiendom ook 'n historiese skuur, somerkombuis, buite-oond en buitekamer. Uitstallings in die Luelleman -huis sluit onder meer skole, huislike lewens, besighede en nywerhede in New Bremen in, en noemenswaardige persone.

Die eenverdieping Pape House word beskou as 'n uitstekende voorbeeld van 'n baksteen-kanaalhuis, wat deur die immigrante na die westelike deel van Ohio gebou is in 1865. Die uitgebreide versameling meubels wat in New Bremen gemaak is, is veral interessant.

Nuwe Knoxville Historical Society

Oos -Duitse Straat 107 | New Knoxville, Ohio 45871

Die kompleks met vyf geboue van die New Knoxville Historical Society bevat die oorspronklike huis, kantoor en somerkombuis van dr. H.E. Fledderjohann, sowel as 'n houthut en skuur het van nabygeleë plekke verhuis. Die museum bewaar en vertoon artefakte oor die geskiedenis en ontwikkeling van die dorp.

Van besondere belang is die verbinding van New Knoxville met Ladbergen, Duitsland, waaruit die meeste setlaars geëmigreer het. Die dorp word beskou as een van die beste voorbeelde van kettingmigrasie in die Verenigde State, die proses waardeur immigrante na die dorp gekom het vanweë die aanmoediging van familielede en vriende wat reeds hierheen verhuis het. Die uitstallings van die Historical Society vertel die verhaal van hierdie Duitse immigrante, die lewens wat hulle vir hulself in Amerika gebou het en die vele tradisies wat hulle in hul nuwe wêreld behou het.

Daniel Mooney -museum

223 South Main Street | St. Marys, Ohio 45885

Ontdek die geskiedenis van St. Marys, gestig in 1823 op die rivier wat sy naam geïnspireer het. Die aankoms van die Miami-Erie-kanaal bied 'n manier vir boere en vervaardigingsbelange om hul goedere na stedelike sentrums te vervoer vir beter pryse. Ontdek die uitstallings wat die kanaal en die groot invloed daarvan op die plaaslike industrie beklemtoon, insluitend die vestiging van vervaardigers soos die wêreldbekende St. Marys Woolen Mills, wat veral bekend is vir St. Marys-komberse.

Fort Amanda -gedenkpark

1/4 myl suid van Fort Amandaweg

Fort Amanda is op bevel van generaal William Henry Harrison gebou as een van 'n reeks forte wat strek van Piqua tot Fort Meigs. Hierdie terreine het gehelp om die Amerikaanse weermag tydens die oorlog van 1812 te voorsien. Fort Amanda, wat aan die hoof van Navigation of the Auglaize River geleë was, het 'n klein landing met 'n bootwerf gehad. Soldate het rivierbote of pirogos gebou om soldate en voorrade te vervoer, met ongeveer 75 pirogue wat gedurende die winter van 1812-1813 vervaardig is. 'N Granietmonument is in 1915 op die terrein van die oorspronklike fort gebou. Roetes loop deur beboste klowe, af na die rivier en na die monument. Fort Amanda State Memorial, oop gedurende daglig, is die eiendom van die Ohio History Connection en word bestuur en onderhou deur die Johnny Appleseed Metropolitan Park District.

Auglaize County Courthouse

Main, Willipie, Pearl & amp; Perry Streets | Wapakoneta, Ohio 45895

Die huidige Auglaize County Courthouse, wat ontwerp is deur die Columbus-gebaseerde argitekfirma Kremer en Hart, is in 1894 vir $ 259 481,21 gebou. Die gebou is gebou uit Berea-kalksteen, met 'n metaaldak en 'n prominente kloktoring. Die binnekant daarvan is goed bewaar, insluitend die gemarmerde kolomme en balke, koperrelings, oorspronklike banke, teëls, muurskilderye, dakvensters van loodglas, ligte en die standbeeld wat voorheen op die toring van die hof was.

Wapakoneta Museum

West Main Street 206 | Wapakoneta, Ohio 45895

Verken die verhaal van hierdie landstreek en landboudienssentrum aan die Auglaize -rivier, waarvan die ontwikkeling die belangrikste gevorm is deur die aankoms van die spoorweg in 1858. Lees meer oor die nywerhede wat hier tot stand gekom het as gevolg van die landwye toegang wat die spoorlyn bied, insluitend maatskappye wat karne, koeke en strykysters, karretjies en meer vervaardig het.

Armstrong Air and Space Museum

500 Apollo Drive | Wapakoneta, Ohio 45895

Verken die museum wat die inheemse Neil Armstrong se lewens en prestasies van Wapakoneta beskryf, The Armstrong Air & amp Space Museum dien as 'n bewaarplek van die lugvaartgeskiedenis van Ohio en 'n monument vir die bydrae van Ohio tot lugvaart en eksplorasie, vanaf die pioniersdae tot en met die ruimtependeltydperk. Sien 'n maanrots, 'n volgrootte vliegtuig, die Gemini VIII-ruimtekapsel, artefakte van die Apollo 11-missie en nog baie meer.

Cridersville Historical Society

West Sugar Street 111 | Cridersville, Ohio 45806

Die Cridersville Historical Society bewaar die erfenis van die dorpie Cridersville en die omliggende omgewing. Uitstallings oor die impak van die spoorweg, die ontdekking van olie en die belangrike 20ste eeuse vervoersroete, bekend as die Dixie Highway, is onder meer die verhale van Cridersville en Auglaize County wat aan die gang is.

Uniopolis Historical Society

Oos -Ohio -straat | Uniopolis, Ohio 45888

Die museum van die Uniopolis Historical Society vertel die verhaal van 'n dorpie in die weste van Sentraal-Ohio wat die veranderinge ondervind het wat tipies is vir klein gemeenskappe wat op die landbou gesentreer is. Uitstallings van belang sluit die verhaal van die plaaslike skole en besighede, die huislike lewe, spoorweë, sowel as die ryk landbou -erfenis van Union Township in.

Ry op die spore

Net soos die kanaal voor dit, het die spoorweg boere en vervaardigers toegelaat om dit wat hulle vervaardig of vervaardig het na ander markte te stuur, wat die ekonomiese geleenthede vir plaaslike inwoners aansienlik uitgebrei het.

'Die handel het 'n stukrag gekry en die onderneming het 'n stimulus gekry deur die bou van die spoorweg van Dayton en Michigan, wat die begin van 'n nuwe era vir [Wapakoneta]' was; Hier was die werklike aanbreek van sake -groei en aktiwiteit, want ondernemings volg vinnig in die nasleep van die onderneming ... ” (Robert Sutton, 1880)

Benewens die Dayton & amp Michigan -spoorweg, is Auglaize County uiteindelik deur die Lake Erie & Western, Ohio Southern en Columbus & amp.

Die Miami- en Erie -kanaal

Die Miami- en Erie-kanaal is die vervoerroete wat die westelike Ohio-wildernis tussen Cincinnati en Toledo in die middel van die 19de eeu oopgemaak het. Meer as 4000 werkers het gewerk om die kanaal te bou en verdien dertig sent per dag plus kamer en kos. Die totale boukoste was $ 8 miljoen, oftewel $ 12 000 per myl. Sodra dit voltooi is, moedig die Miami- en Erie -kanaal vestiging en ekonomiese ontwikkeling aan. Landbouprodukte en vervaardigde produkte het hoë pryse gebring wanneer dit per kanaalboot na markte vervoer word. Die belangrikste is dat die koste om goedere van die ooskus na Ohio te vervoer en omgekeerd geweldig gedaal het, van $ 125 per ton goedere tot $ 25 per ton goedere.

Die Miami- en Erie -kanaal het vandag teruggekeer met 'n nuwe rol. Die historiese strukture en slotte van die kanaaltydperk is opgeknap om die verhaal van die lewe op die kanaal te deel. Die sleeppad is aangepas om toegang te bied vir stap, stap en fietsry, sowel as voëlkyk.

Die Shannon Stock Company

Harry en Adelaide Stoutenburg Shannon, en hul twee kinders, Harry Jr. en Hazel, het in 1913 in Wapakoneta aangekom. Hulle was die vier oorspronklike Shannons. Ohio en die land vir twee dekades. Die Shannon Company het tydens die wind en in die somer in teaters opgetree. Baie van die akteurs en bemanningslede van die geselskap woon saam met die Shannons in hul groot Wapakoneta -huis, met repetisies in die agterplaas.


PG, канонерская лодка

  • USS PGM-1 бывший SC-644
  • USS PGM-2 бывший SC-757
  • USS PGM-3 экс-SC-1035
  • USS PGM-4 экс-SC-1053
  • USS PGM-5 экс-SC-1056
  • USS PGM-6 экс-SC-1071
  • USS PGM-7 экс-SC-1072
  • USS PGM-8 бывший SC-1366
  • USS PGM-9 бывший PC-1548
  • USS PGM-10 бывший PC-805
  • USS PGM-11 бывший PC-806
  • USS PGM-12 бывший PC-1088
  • USS PGM-13 бывший PC-1089
  • USS PGM-14 бывший PC-1090
  • USS PGM-15 бывший PC-1091
  • USS PGM-16 бывший PC-1148
  • USS PGM-17 бывший PC-1189
  • USS PGM-18 бывший PC-1255
  • USS PGM-19 бывший PC-1550
  • USS PGM-20 бывший PC-1551
  • USS PGM-21 бывший PC-1552
  • USS PGM-22 бывший PC-1553
  • USS PGM-23 бывший PC-1554
  • USS PGM-24 бывший PC-1555
  • USS PGM-25 бывший PC-1556
  • USS PGM-26 бывший PC-1557
  • USS PGM-27 бывший PC-1558
  • USS PGM-28 бывший PC-1559
  • USS PGM-29 бывший PC-1565
  • USS PGM-30 бывший PC-1566
  • USS PGM-31 бывший PC-1567
  • USS PGM-32 бывший PC-1568
  • USS PGM-33 на Филиппины как Kameelperde (PG 48)
  • USS PGM-34 на Филиппины под позывным Sulu (PG 49)
  • USS PGM-35 на Филиппины под van La Union (PG 50)
  • USS PGM-36 на Филиппины как антиквариат (PG 51)
  • USS PGM-37 на Филиппины под позывным Masbate (PG 52)
  • USS PGM-38 на Филиппины под Mismamis Occidental (PG 53)
  • USS PGM-39 на Филиппины под van Agusan (G 61)
  • USS PGM-40 на Филиппины как Catanduanes (G 62)
  • USS PGM-41 на Филиппины как Romblon (G 63)
  • USS PGM-42 на Филиппины как Палаван (G 64)
  • USS PGM-43 Б Бирму как PGM-401
  • USS PGM-44 Б Бирму как PGM-402
  • USS PGM-45 Б Бирму как PGM-403
  • USS PGM-46 Б Бирму как PGM-404
  • USS PGM-47 в Данию под позывным Daphne (P 530)
  • USS PGM-48 в Данию позывным Havmanden (P 532)
  • USS PGM-49 в Данию na Najaden (P 534)
  • USS PGM-50 в Данию позывным Neptun (P 536)
  • USS PGM-51 Б Бирму как PGM-405
  • USS PGM-52 Б Бирму как PGM-406
  • USS PGM-53 Э Э и и PC-13
  • USS PGM-54 in die rekenaar PC-14
  • USS PGM-55 в Индонезию под van Bentang Silungkang (P 572)
  • USS PGM-56 в Индонезию под die Bentang Waitatiri (P 571)
  • USS PGM-57 в Индонезию под van Bentang Kalukuang (P 570)
  • USS PGM-58 in die rekenaar PC-15
  • USS PGM-59 в Южный Вьетнам под van Kim Qui (HQ 605)
  • USS PGM-60 в Южный Вьетнам позывным May Rut (HQ 606)
  • USS PGM-61 в Южный Вьетнам позывным Nam Du (HQ 607)
  • USS PGM-62 в Южный Вьетнам под die Hoa Lu (HQ 608)
  • USS PGM-63 в Южный Вьетнам как Иену (HQ 609)
  • USS PGM-64 в Южный Вьетнам под van Phu Du (HQ 600)
  • USS PGM-65 в Южный Вьетнам под van Tien Moi (HQ 601)
  • USS PGM-66 в Южный Вьетнам под die Minh Hoa (HQ 602)
  • USS PGM-67 в Южный Вьетнам под van Kien Vang (HQ 603)
  • USS PGM-68 в Южный Вьетнам под van Keo Ngua (HQ 604)
  • USS PGM-69 в Южный Вьетнам под van Dienh Hai (HQ 610)
  • USS PGM-70 в Южный Вьетнам под позывным Truong Sa (HQ 611)
  • USS PGM-71 в Таиланд как Т-11
  • USS PGM-72 в Южный Вьетнам как Thai Binh (HQ 612)
  • USS PGM-73 в Южный Вьетнам под af Thi Tu (Hoofkwartier 613)
  • USS PGM-74 в Южный Вьетнам под позывным Song Tu (HQ 614)
  • USS PGM-75 в Эквадор как Кито (LC 71)
  • USS PGM-76 в Эквадор как Гуаякиль (LC 72)
  • USS PGM-77 в Доминиканскую Республику под позывным Betelgeuse (GC 102)
  • USS PGM-78 в Перу как Rio Sama (PC 11)
  • USS PGM-79 в Таиланд как Т-12
  • USS PGM-80 в Южный Вьетнам позывным Tat Sa (HQ 615)
  • USS PGM-81 в Южный Вьетнам под van Phu Quoi (Hoofkwartier 617)
  • USS PGM-82 в Южный Вьетнам под die Hoang Sa (HQ 616)
  • PGM-83 in Южный Вьетнам in качестве Hon Troc (-таб-квартира 618) het in 1976 'n nuusbrief ontvang
  • USS PGM-91 в Южный Вьетнам под van Tho Chau (HQ 619)
  • USS PGM-102 в Либерию в качестве оповещения
  • USS PGM-103 в Иран как Parvan (PGM 211)
  • USS PGM-104 in Turkye soos AB-21
  • USS PGM-105 in Turkye se AB-22
  • USS PGM-106 in Turkye se AB-23
  • USS PGM-107 в Таиланд как Т-13
  • USS PGM-108 in Turkye se AB-24
  • USS PGM-109 в Бразилию под позывным Piratini (Bl 10)
  • USS PGM-110 в Бразилию как Piraja (Bl 11)
  • USS PGM-111 в Перу как Rio Chira (PC 12)
  • USS PGM-112 в Иран как Бахрам (PGM 212)
  • USS PGM-113 в Таиланд как Т-14
  • USS PGM-114 в Таиланд как Т-15
  • USS PGM-115 в Таиланд как Т-16
  • USS PGM-116 в Таиланд как Т-17
  • USS PGM-117 в Таиланд как Т-18
  • USS PGM-118 в Бразилию под позывным Pampeio (Bl 12)
  • USS PGM-119 в Бразилию как Parati (Bl 13)
  • USS PGM-120 в Бразилию под позывным Penedo (Bl 14)
  • USS PGM-121 в Бразилию как Поти (Bl 15)
  • USS PGM-122 в Иран как Nahid (PGM 213)
  • USS PGM-123 в Таиланд как Т-19
  • USS PGM-124 в Таиланд как Т-20

Wapakoneta PC -579 - Geskiedenis

St Joseph's Katolieke Kerk is 'n historiese Rooms -Katolieke kerk in Wapakoneta, Ohio, Verenigde State. Hierdie kerk, wat in 1910 gebou is, is die tuiste van 'n aktiewe Katolieke gemeente, en dit is tot 'n historiese plek verklaar vanweë die goed bewaarde romaanse herlewingsargitektuur.

Een van die eerste twee Katolieke priesters in die noorde van Ohio was John William Horstmann, 'n boorling van Osnabrück wat hom in die noordelike dorpie Glandorf gevestig het. Vanaf 1832 het hy maandelikse reise van 80 myl na Stallotown in die suide gemaak. Aangesien Wapakoneta halfpad tussen hierdie gemeenskappe lê, besoek hy gereeld en vier die mis vir sy paar Katolieke gesinne. Na vier jaar van hierdie reise, stig hy 'n gemeente in Petersburg, ongeveer 6 kilometer suid van Wapakoneta.

Teen 1839 het die Katolieke gemeenskap in Wapakoneta gegroei tot die punt dat dit 'n aparte gemeente kon word, en die lede het 'n klein kerkie op die suidoostelike hoek van die kruising van Pearl- en Blackhoofstraat naby die middestad van die stad gebou. Alhoewel geen inwonende leraar in die vroegste jare die gemeente bedien het nie, het lidmate gedurende die 1840's en 1850's toegeneem, en 'n priester is die eerste keer in 1857 aan die kerk toegewys. Die uitgawes om selfs 'n klein kerk te onderhou, het veroorsaak dat die gemeente tydens sy vroegste jare, maar dit het groot voorspoed behaal onder die pastorie van Joseph Gregory Dwenger, later biskop van Fort Wayne. Sedert 1850 word die gemeente bedien deur priesters van die Congregation of the Precious Blood.

Teen die laat 1850's het die parlement se lidmaatskap aansienlik gegroei, en die oorspronklike kerk het te klein geword, gevolglik is 'n groter baksteenstruktuur in die ooste van die oorspronklike gebou in 1858 gebou. klokkies en 'n groot pyporrel. In latere jare onthou bejaarde gemeentelede die orrel en klokke gunstig: gekoop vir onderskeidelik $ 2,200 en $ 1,700, hulle word beskou as gelykstaande aan enige instrumente uit die twintigste eeu en as waardig om geïnstalleer te word in die huidige kerkgebou. Hierdie kerk is op sy beurt vervang deur die huidige struktuur in die vroeë twintigste eeu. Die bou van hierdie Romaanse Herlewingsgebou het in 1910 onder leiding van die DeCurtins -gesin begin, en dit is op 8 Oktober 1911 toegewy. aan die voorkant, onder wie aanbidders die gebou kan binnegaan deur verskeie groot boogdeure.

Argitektuurhistorici het die Precious Blood-verwante kerke van Wes-Ohio in verskeie geslagte verdeel. Slegs 'n paar geboue bly oor van die eerste generasie, wat hoofsaaklik uit klein houtkerke bestaan ​​het, en slegs die Sint -Janskerk in Fryburg bly in wese onveranderd. Die houtgeboue was die kerke van die tweede generasie, wat oor die algemeen klein baksteengeboue was sonder hoë torings. Die kerke van die derde generasie is meestal hoë gotiese herlewingsstrukture met hoë torings, maar die laaste generasie kerke bevat 'n wye verskeidenheid style. As 'n Romaanse herlewingskerk wat in 1910 gebou is, is St. Joseph's een van die nuutste kerke in die streek, en dit is duidelik deel van die laaste generasie.

In 1853 het die kerk 'n raamgebou aangrensend tot sy eiendom gekoop en vinnig 'n laerskool binne oopgemaak. Na sestien jaar is 'n groter struktuur verlang, en 'n groter baksteen gebou is onmiddellik ten ooste van die kerk opgerig teen 'n koste van $ 4,000. Voortgesette groei het die vervanging van 'n nuwer gebou in 1899 genoodsaak, maar hierdie struktuur staan ​​nog steeds. Met kenmerke soos torings en torings, is die St. Joseph's School een van die mees argitektonies-prominente Katolieke skole in die streek, saam met skole in Minster, St. Henry en Chickasaw.

Namate die gemeente verder uitgebrei het, is 'n hoërskool in 1919 geopen, waar sy klasse in die laerskoolgebou vergader het totdat 'n nuwe gebou in 1961 voltooi is. voormalige hoërskool, en die oorspronklike laerskool is dan aan die Wapakoneta City School District verhuur.

Behalwe dat die skool in 1899 voltooi is, het die gemeente in dieselfde jaar ook 'n pastorie gebou. Die pastorie, wat in 1922 uitgebrei is, is later omskep in 'n klooster.

Vandag is die St. Joseph's Church 'n aktiewe gemeente van die aartsbisdom Cincinnati. Dit is in die Petersburg Pastorale streek met die St. John -gemeente in Fryburg, St. Lawrence in die Ryn en Immaculate Conception in Botkins.

In 1979 is St. Joseph's Church and School op die National Register of Historic Places gelys vanweë hul plek in die geskiedenis van Ohio en vanweë hul goed bewaarde historiese argitektuur. Hulle was een van meer as dertig verskillende eiendomme wat ingesluit is in die 'Cross-Tipped Churches of Ohio Thematic Resources', 'n veelvoudige voorlegging van argitektonies belangrike kerke en kerkverwante geboue in die weste van Ohio met betrekking tot die Congregation of the Precious Blood. Hierdie kerke, hoofsaaklik Gotiese herlewingsstrukture met massiewe torings, het die naamgenoot geword van hierdie swaar katolieke streek, wat algemeen bekend staan ​​as die 'Land van die kruispunte kerke'.


KOA Vakansie Kampeerplekke

Of u nou die omgewing wil verken of op die kampeerterrein kuier, KOA Holidays is 'n ideale plek om te ontspan en te speel. Daar is genoeg om te doen, met geriewe en dienste om u verblyf onvergeetlik te maak. Boonop geniet u die buitelugervaring met opgegradeerde RV -webwerwe met KOA Patio & reg en Deluxe Cabins met volledige baddens om gemaklik te kampeer. Bring u gesin, bring u vriende of bring die hele groep saam - daar is baie maniere om te bly en te verken.

KOA Vakansie funksie:

  • RV -webwerwe met 'n KOA -patio en reg
  • Luukse hutte met volledige baddens
  • Premium tentwebwerwe
  • Groepsvergaderingsgeriewe

Aanwysings

I -75 noordwaarts: gebruik afrit 110 - suidwaarts: gebruik afrit 111.
Gaan 1/2 blok oos na die eerste kruising, dan noord 3/4 myl op Cemetery Road, verby lidmaatskapoord. KOA aan die linkerkant.
Vanaf roete 33: Gaan noordwaarts op Cemetery Road (eerste kruising oos van I-75). Gaan 1/2 myl.

I-75 Suidwaarts: MOENIE UITGANG 113 GEBRUIK NIE. Gebruik suidwaarts afrit 111 en noordwaarts afrit 110.


PG, kanonneerboot

  • USS PGM-1 oud-SC-644
  • USS PGM-2 oud-SC-757
  • USS PGM-3 oud-SC-1035
  • USS PGM-4 oud-SC-1053
  • USS PGM-5 oud-SC-1056
  • USS PGM-6 oud-SC-1071
  • USS PGM-7 oud-SC-1072
  • USS PGM-8 oud-SC-1366
  • USS PGM-9 oud-PC-1548
  • USS PGM-10 oud-PC-805
  • USS PGM-11 oud-PC-806
  • USS PGM-12 oud-PC-1088
  • USS PGM-13 oud-PC-1089
  • USS PGM-14 oud-PC-1090
  • USS PGM-15 oud-PC-1091
  • USS PGM-16 oud-PC-1148
  • USS PGM-17 oud-PC-1189
  • USS PGM-18 oud-PC-1255
  • USS PGM-19 oud-PC-1550
  • USS PGM-20 oud-PC-1551
  • USS PGM-21 oud-PC-1552
  • USS PGM-22 oud-PC-1553
  • USS PGM-23 oud-PC-1554
  • USS PGM-24 oud-PC-1555
  • USS PGM-25 oud-PC-1556
  • USS PGM-26 oud-PC-1557
  • USS PGM-27 oud-PC-1558
  • USS PGM-28 oud-PC-1559
  • USS PGM-29 oud-PC-1565
  • USS PGM-30 oud-PC-1566
  • USS PGM-31 oud-PC-1567
  • USS PGM-32 oud-PC-1568
  • USS PGM-33 naar de Filippijnen als Kameelperde (PG 48)
  • USS PGM-34 naar de Filippijnen als Sulu (PG 49)
  • USS PGM-35 naar de Filippijnen als La Unie (PG 50)
  • USS PGM-36 naar de Filippijnen als Antiek (PG 51)
  • USS PGM-37 naar de Filippijnen als Masbate (PG 52)
  • USS PGM-38 naar de Filippijnen als Mismamis Occidental (PG 53)
  • USS PGM-39 naar de Filippijnen als Agusan (G 61)
  • USS PGM-40 naar de Filippijnen als Catanduanes (G 62)
  • USS PGM-41 naar de Filippijnen als Romblon (G 63)
  • USS PGM-42 naar de Filippijnen als Palawan (G 64)
  • USS PGM-43 na Birma as PGM-401
  • USS PGM-44 na Birma as PGM-402
  • USS PGM-45 na Birma as PGM-403
  • USS PGM-46 na Birma as PGM-404
  • USS PGM-47 naar Denemarken als Daphne (P 530)
  • USS PGM-48 naar Denemarken als Havmanden (P 532)
  • USS PGM-49 naar Denemarken als Najaden (P 534)
  • USS PGM-50 naar Denemarken als Neptun (P 536)
  • USS PGM-51 na Birma as PGM-405
  • USS PGM-52 na Birma as PGM-406
  • USS PGM-53 na Ethiopië as PC-13
  • USS PGM-54 na Ethiopië as PC-14
  • USS PGM-55 na Indonesië as Bentang Silungkang (P 572)
  • USS PGM-56 na Indonesië as Bentang Waitatiri (P 571)
  • USS PGM-57 na Indonesië as Bentang Kalukuang (P 570)
  • USS PGM-58 na Ethiopië as PC-15
  • USS PGM-59 na Zuid-Vietnam as Kim Qui (HQ 605)
  • USS PGM-60 naar Zuid-Vietnam in mei Rut (HQ 606)
  • USS PGM-61 na Zuid-Vietnam as Naam Du (HQ 607)
  • USS PGM-62 naar Zuid-Vietnam als Hoa Lu (HQ 608)
  • USS PGM-63 naar Zuid-Vietnam als naar yen (HQ 609)
  • USS PGM-64 naar Zuid-Vietnam als Phu Du (HQ 600)
  • USS PGM-65 naar Zuid-Vietnam als Tien Moi (HQ 601)
  • USS PGM-66 naar Zuid-Vietnam als Minh Hoa (HQ 602)
  • USS PGM-67 naar Zuid-Vietnam als Kien Vang (HQ 603)
  • USS PGM-68 naar Zuid-Vietnam als Keo Ngua (HQ 604)
  • USS PGM-69 naar Zuid-Vietnam als Dienh Hai (HQ 610)
  • USS PGM-70 naar Zuid-Vietnam als Truong Sa (HQ 611)
  • USS PGM-71 naar Thailand als T-11
  • USS PGM-72 naar Zuid-Vietnam als Thai Binh (HQ 612)
  • USS PGM-73 naar Zuid-Vietnam als Thi Tu (HQ 613)
  • USS PGM-74 naar Zuid-Vietnam als Song Tu (HQ 614)
  • USS PGM-75 naar Ecuador als Quito (LC 71)
  • USS PGM-76 naar Ecuador als Guayaquil (LC 72)
  • USS PGM-77 naar de Dominicaanse Republiek als Betelgeuze (GC 102)
  • USS PGM-78 naar Peru als Rio Sama (PC 11)
  • USS PGM-79 naar Thailand als T-12
  • USS PGM-80 naar Zuid-Vietnam als Tat Sa (HQ 615)
  • USS PGM-81 naar Zuid-Vietnam als Phu Quoi (HQ 617)
  • USS PGM-82 naar Zuid-Vietnam als Hoang Sa (HQ 616)
  • PGM-83 naar Zuid-Vietnam als Hon Troc (HQ 618) vluchtte in 1976 naar de Filippijnen
  • USS PGM-91 naar Zuid-Vietnam als Tho Chau (HQ 619)
  • USS PGM-102 naar Liberia als Waarskuwing
  • USS PGM-103 naar Iran als Parvan (PGM 211)
  • USS PGM-104 naar Turkije als AB-21
  • USS PGM-105 naar Turkije als AB-22
  • USS PGM-106 naar Turkije als AB-23
  • USS PGM-107 naar Thailand als T-13
  • USS PGM-108 naar Turkije als AB-24
  • USS PGM-109 naar Brazilië als Piratini (P 10)
  • USS PGM-110 naar Brazilië als Piraja (P 11)
  • USS PGM-111 naar Peru als Rio Chira (PC 12)
  • USS PGM-112 naar Iran als Bahram (PGM 212)
  • USS PGM-113 naar Thailand als T-14
  • USS PGM-114 naar Thailand als T-15
  • USS PGM-115 naar Thailand als T-16
  • USS PGM-116 naar Thailand als T-17
  • USS PGM-117 naar Thailand als T-18
  • USS PGM-118 naar Brazilië als Pampeio (P 12)
  • USS PGM-119 naar Brazilië als Parati (P 13)
  • USS PGM-120 naar Brazilië als Penedo (P 14)
  • USS PGM-121 naar Brazilië als Poti (P 15)
  • USS PGM-122 naar Iran als Nahid (PGM 213)
  • USS PGM-123 naar Thailand als T-19
  • USS PGM-124 naar Thailand als T-20

December 25, 1857—-December 25, 1932

GESKIEDENIS

By Pastor R. Morris Smith

The task of compiling the 75 years’ history of this congregation was not an easy one. If any errors are here recorded, such will be due mainly to insufficient data, inasmuch as nearly all pastors failed to chronicle any events of importance. The source of information, consequently, lay entirely in the minutes. Whilst these have been fairly well-kept, much material and material of historical importance, undoubtedly perished with the decease of members during these long years. I shall, therefore, vouch only for the fidelity with which I searched the records and the correctness of transcripts taken from them.

On December 25 th , l857, what is now known as THE FIRST ENGLISH LUTHERN CHURCH, was organized. This organization was effected in what was then the M.E.Church and assumed the name “FirstEnglishEvangelicalLutheranChurch.”

From a record kept by the Rev. A.F. Hills, the first and organizing pastor, he informs us that “he commenced preaching in the town of Wapakoneta, Ohio, in the month of October, 1857.” His text in the morning of October 4 th was Deuteronomy 6:5 – “And thou shalt love the Lord thy God with all thine heart and with all thy soul, and with all thy might.” He also preached in the evening from Isaiah 28:16. At that time he was living at Crestline, Ohio, and evidently did not minister again to the people here until November lst, preaching twice on that day and again twice on November 22 nd , once on November 29 th , and then regularly on Lord’s Days beginning on December 6 th . He also preached on Thursday, December 24 th , in all probability as a preparation for the Church’s organization the next day, Friday, December 25 th . The Preamble to the Constitution adopted that day reads as follows: “Whereas due notice having been given, a number of members of the Evangelical Lutheran Church whose names are hereto subscribed, having assembled in Convention on the 25 th day of December, 1857 A.D. in the M.E. Church, in Wapakoneta, Auglaize County, Ohio, and inasmuch as a Church organization in which all its members are brought under the same rules or order and government is considered necessary in the successful promotion of the Redeemer’s cause therefore

RESOLVED, that we form ourselves into an individual Church and adopt the following Constitution as rules for our government:”

NAME. The first Article of this Constitution reads as follows, “This church shall be called the English Evangelical Lutheran Church of Wapakoneta, Ohio, and shall be composed of all whose names are here subscribed to this Constitution and who shall hereafter be received by a vote of the Council and according to the usages of our church.”

Ten persons formed the nucleus of this infant organization. Hulle was

George Rench Rebecca Shawber

Joshua Shawber Rachel Shawber

George H. Dapper CatherineHills

John Shawber Catherine Kuhn

Catherine Rench Malinda Elliot

With this roster of names the EnglishEvangelicalLutheranChurch started on its career. Before pursuing this history any farther, let us stop here a moment and ask, “What was Wapakoneta like 75 years ago?” The answer is easy as we need only to quote from a letter in our possession and written in March 1859 to the LUTHERAN OBSERVER by the pastor. He writes, “Only about 25 years have passed since the Redmen vacated these grounds. The town contains over 1000 inhabitants.We now have four dry goods establishments, two drug and two clothing stores, one tin and stove store, one shoe store, a furniture room and a number of groceries also three hotels, a good Court House and a jail.In Church improvements we have not made much progress. The Roman Catholics have erected a large and expensive Church. The M.E.Church has a small building. The Presbyterians have an organized congregation but no church building. The German Lutherans have an organized congregation and a small church building which affords them a comfortable place for worship. The English Lutheran congregation is as large as any of the Protestant denominations in the place. They have no church but are now engaged in erecting a brick structure for that purpose, 38 x 56 on the ground, 18ft. in the story, surmounted by a steeple, and is to be finished in a plain yet neat and substantial manner. There is sufficient money and work subscribed to insure the speedy completion of the building leaving the congregation but little in debt.”

Now what of the Church life of those early days? Rev. A.F. Hills does not leave us in the dark. Writing to a friend under date of January 17 th , 1859, he says: “The MethodistChurch is in a low state. They sometimes speak of abandoning their work here. The Presbyterians are also in a cold and low condition. The Lutheran congregation which I organized one year ago last Christmas still holds its own.”

In addressing a letter to the Executive Committee of the Home Missionary Society applying for financial aid and dated January 18, 1859, Rev. Hills embodies the following data: “The Roman Catholic is much the strongest religious denomination in the county. They are now finishing a very expensive Church in our town. The Presbyterians have occasional preaching. They have no regularly organized congregation, but have some 10 or 12 members in and around town. The Methodists say they have 8 regular communing members. They are not effecting much and talk some of abandoning the field. There is also a German Lutheran Congregation in the place numbering they say about 20 members.” We organized with 10 members one year ago last Christmas, since which there have been 11 accessions. We are now undertaking to build a Church. We have very nearly $2,000 subscribed and have contracted for nearly all the requisite materials and design putting up the wall early in the spring.”

In April 1859, a building Committee consisting of Joshua Shawber, J. H. Sibert and John Shawber was appointed and steps were immediately taken toward the erection of a Church. However, before Rev. Hills saw the fruition of his hopes and the success of his labors, even before the roof covered this infant church-building, he was called, in June 1859, to the Church Triumphant in heaven. His pastorate consequently was brief in its duration-almost 1 year and 3 months and 12 days.

The Church building was completed during the summer and fall months and on January 28 th , l869, the first sermon was preached in the new structure by the Rev. W.H. Wynn. Three days later, January 31, 1860, the Church was formally dedicated by the Rev. W.F. Conrad of Springfield, Ohio, assisted by the Rev. W.H. Wynn and J.W. Goodlin. The building and ground cost about $3,000. On the day of dedication an offering of $316 was secured, this being sufficient to liquidate the entire building debt. In this connection it is but just and right to take cognizance of the unretiring devotion, unselfish efforts, and consecrated labors of John Shawber, one of the charter members. Though not wealthy he subscribed and paid far beyond his means and supported the Church in every worthy project. Pity ‘tis that such a devoted and conscientious Churchman should end the last years of his life in the Logan County Home, even though this happened by his own express desire.

I have here to register my disappointment in not having been able to find the date of the corner-stone laying of the FirstChurch, if such a ceremony took place.